bitmek {verb}to cease · to run down · to run out
bitmek {vb} (also: durmak)
bitmek {vb}
bitmek {vb} (also: tükenmek)
bitişi · bitişik · bitişiklik · bitişme · bitişsaati · bitiştirmek · bitki · bitkin · bitkinlik · bitkisel · bitmek · bitmiş · bits · bitsel · bitsin · bitti · bıyık · biyografi · biyoloji · biyonik · biz
More in the Korean-English dictionary.